که آنقدر سایه ام را با تیر زدند

که بی سایه شدم

زنی نا مرئیم

که قید همه سایه ها را زده ام

اما باز هم برای زنده یا مرده

 عطر سرگردانم

جایزه گذاشته اند

با این دستها نمی شودنماز خواند

بچه هایت می ترسند

زنت در آغوشت نمی گیرد

حتی من هم باور نمی کنم

آنقدر از من دل کنده باشی

که به خون رسیده باشی

سالگرد تولد

سالگرد آشنایی

هزاره جدایی

تقویم نمی خواهم

ورق برنمی گردد

و همه روزها روز برنگشتن توست

روز برگشتنت از کوچه رویاهایی که برایم ساختی

روز قصه ما دروغ بود

 روز قصه های راست

روز پایان بازی

حالا همه تقویم ها

دفتر نقاشی من است

نشستم

به پایت

تیپایم زدی

تاخودت را بزنی به راه دیگر

من بی پا شدم

تو بی سروپا

تاخود صبح

س

ه

ر

ا

ب

شکسته بودی

جمع نشدی

خروسی مغزم را نوک می زد

و پلنگ پتو می خراشید

دلم را